مؤلف گويد : اين تاريخ ممكن است تاريخ نوشتهء خود حسن بن راشد باشد نه تاريخ نسخهء مقابله شده در كربلا ( فتأمل ) . مؤلف گويد : اين حقير ، خود نسخه‌اى از قواعد علامه را در كتابخانه فاضل هندى در اصفهان ديده‌ام كه به خط حسن بن راشد حلى بوده است و از آن برمىآيد كه وى از شاگردان علامه باشد . و نيز در مجموعه‌اى كه همگى آن از آثار شيخ محمّد بن على بن محمّد گركانى فاضل مشهور و تمامى آن به خط خود مؤلف بوده قصيده‌اى در مدح مولانا امير المؤمنين على عليه السّلام ديدم كه ، از آثار نظمى شيخ حسن بن راشد حلى بوده و در آغاز آن نوشته است : اين قصيده ، ساختهء طبع شيخ امام بزرگوار ، درياى بيكران و دانشور دانايى كه ، جامع معقول و منقول است و مسائل فروع را از اصول استخراج مىكرده ، شيخ مشايخ فقها و مجتهدان و خاتم و رئيس و پيشواى متكلمان و عالمان ، مولانا تاج الملة و الحق و الدّين ، حسن بن راشد كه خدا سايه نعمتش را از او باز نگيرد و فضل و فضائلش را بر او فراوان گرداند . اين قصيده با تغزلى آغاز مىشود و در پايان آن به ستايش حضرت مولا مفتخر شده است . 85 - امير حسن رضوى قاينى وى از اجلاى سادات و ساكن مشهد مقدس رضوى بوده است . فاضلى عالم و جليلى نبيل بوده و استاد فاضل محقق سبزوارى خراسانى از وى روايت مىكرده است . رضوى ، شاگردانى فاضل داشته ، از جملهء آن‌ها ، ملا حاج حسين نيشابورى مكى و ديگرى ملا محمّد يوسف دهخوارقانى تبريزى است . رضوى ، از گروهى از اعلام روايت مىكرده ، از آن جمله ، شيخ محمّد سبط شهيد ثانى است . چنان‌كه اين معنى از اجازه شاگردش ملا حاج حسين ياد شده كه به ملا نوروز على تبريزى داده و اين اجازه را در روزگار استادش براى او نوشته و تاريخ آن 1056 هجرى بوده استفاده مىشود . وى ،